Week 22

Zondag 24 mei – dag 19 van onze camperreis door Frankrijk πŸ‡«πŸ‡·

 

Vanmorgen weer heerlijk buiten ontbeten β˜€οΈ. Daarna even het beddengoed gewassen — altijd fijn als alles weer fris is in de camper.

Het weer is vandaag gelukkig weer wat warmer dan gisteren. We staan nog steeds in het gezellige plaatsje Saint-Rémy-de‑Provence op camping Mon Plaisir ⛺️, een leuke camping! Alleen jammer dat het restaurant nog steeds niet open is, terwijl de camping behoorlijk vol staat.

Het is echt heerlijk om een weekje op één plek te blijven, even helemaal tot rust komen. Maar woensdag begint het toch weer te kriebelen en rijden we graag verder naar een nieuw plaatsje — dat is juist het leuke van reizen met de camper: steeds weer iets nieuws ontdekken.

We trekken richting de Côte d’Azur en willen daarna de beroemde Route Napoléon rijden richting Grenoble. Vervolgens verblijven we nog een week aan het prachtige meer van Annecy, dus de vooruitzichten zien er héél goed uit 😍

Vandaag deden we het lekker rustig aan op de camping ⛺️. We zijn nog een stukje gaan fietsen 🚴, maar pfoe… met 32 graden, zonder water én nergens een terrasje te bekennen en grind paden en nog een beetje bang was dat best een uitdaging πŸ˜…. Uiteindelijk waren we dan ook blij om weer terug te zijn bij de camper, lekker in de schaduw. En nu? Bas is de lunch aan het maken 🍽️ en genieten wij gewoon weer van zo’n heerlijke relaxdag β˜€οΈπŸš

andaag, woensdag 27 mei, dag 22.

Het wordt vandaag opnieuw warm, wel 35 graden. Wij zijn vandaag van Saint Rémy naar Puyloubier gereden, al in de Côte d’Azur. Dit keer blijven we hier maar één nachtje. Het is hier gelukkig iets minder heet, rond de 32 graden, al blijft het in de avond met 26 graden nog heerlijk warm.

We hebben werkelijk een geweldige route gereden. De weg hier naartoe was adembenemend mooi: indrukwekkende roodkleurige rotsen, afgewisseld met witte bergen die prachtig afstaken tegen de blauwe lucht. Overal zagen we uitgestrekte wijngaarden — werkelijk schitterend. Soms leek het alsof we door een schilderij reden.

Nu zitten we op een plek die zó rustig is, zo ver weggestopt, dat het werkelijk als een klein paradijs voelt. Het gekke is dat er vlak bij de camping een groot voetbalveld en een tennispark liggen, dus deze plek zal vast goed bezocht worden. Toch voelt het nu alsof we de rust helemaal voor onszelf hebben.

Onderweg zijn we bij een routier gaan eten. Wat een aardige en lieve mensen daar. We werden zó hartelijk ontvangen. Achter de bar zat een oude dame die de kassa deed. Met handen, voeten en veel uitbeelden vertelde ze mij dat ze al 52 jaar in de zaak werkte en dat ze 87 jaar oud was. Zij sprak alleen Frans en ik bijna niet — en toch raakte dit kleine gesprek alle emoties. Wonderlijk hoe contact soms zonder woorden kan ontstaan.

Daarna nog even naar de Action en Auchan geweest, en nu staan we op deze geweldige natuurcamping. En ja — voor slechts 21 euro per nacht, inclusief stroom! Echt ongelofelijk. Nu zit ik heerlijk in de schaduw mijn dagelijkse stukje te schrijven, dankbaar voor alweer zo’n mooie dag.

Dag 20 – maandag 25 mei – Tweede Pinksterdag, Saint-Rémy-de-Provence πŸšβ˜€οΈπŸ‘

Vandaag ging de wekker op tijd, want in Saint-Rémy-de-Provence was het jaarlijkse schapenfestijn. Een bijzonder evenement waarbij zo’n 3000 schapen, samen met mensen in traditionele klederdracht, door het dorp trekken op weg naar de weide. Dat wilden we natuurlijk niet missen!
Rond half tien waren we al in het dorp, ruim op tijd voor de doortocht. Alleen… dat “ruim op tijd” werd uiteindelijk héél ruim, want pas rond half twaalf kwamen de eerste schapen voorbij. En eerlijk is eerlijk: het viel ons toch een beetje tegen. We hadden ons een levendige optocht voorgesteld met veel belgeluid, gezellige sfeer, muziek en meer mensen in klederdracht. In plaats daarvan liepen de schapen super rustig in een lange, smalle rij door de straat. Misschien lag het aan het weer, maar voor ons geldt: leuk om een keer gezien te hebben, maar dat hoeft niet nog eens.

Gelukkig maakten we er daarna gewoon weer een gezellige dag van. Eerst lekker een terrasje gepakt en omdat er ook markt was in het dorp, daar nog heerlijk overheen geslenterd — altijd leuk om even rond te kijken.

Dé grote verleiding van vandaag? Een fantastische nougatwinkel! We konden het natuurlijk niet laten en gingen naar buiten met een stukje nougat van maar liefst €50 πŸ˜… Maar eerlijk: hij is écht superlekker, dus vooruit dan maar.

 

Als afsluiter nog een heerlijk kebabstokbroodje gegeten en daarna weer terug naar de camping. Nu lekker met de voetjes omhoog en nagenieten van weer een dag vol kleine avonturen in de Provence β˜€οΈπŸš

Vandaag alweer dinsdag 26 mei dag 21, en onze laatste dag hier. Morgen trekken we weer verder, richting de Côte d’Azur — dat klinkt toch meteen heerlijk en een beetje vakantieachtig. Toch zal ik deze plek wel missen. De rust hier, het toiletgebouw lekker dichtbij, de fijne sfeer en die mooie natuur om ons heen… het voelde echt even als thuis.

Vandaag nog een wasmachine gedraaid, en met deze temperaturen droogt alles gelukkig supersnel. Altijd fijn als dat zo makkelijk gaat onderweg.

Maar naast het afscheid nemen, begint het ook alweer te kriebelen. Morgen rijden we naar Pulloubier, ongeveer 100 kilometer vanaf hier, voor een overnachting. En stiekem zijn wij ook weer blij dat er een nieuw avontuur wacht. Nieuwe plek, nieuwe indrukken, weer iets om te ontdekken. Dat blijft toch het mooie van reizen.

Hopelijk wordt het weer zo’n fijne plek — maar deze nemen we in elk geval mee in mooie herinneringen 🌿🚐

Donderdag 28 mei – dag 23

 

Wakker worden bij 18 graden, met een kopje koffie op bed… dat geeft meteen zo’n heerlijk gevoel. Rustig opstarten, even genieten van de stilte van de ochtend. Het is hier muisstil; je hoort alleen de vogels. Echt zo’n moment waarvan je denkt: dit mag nog wel even duren.

Vandaag laten we Puyloubier achter ons en rijden we naar Grimaud, waar we twee nachten blijven .We laten ons verrassen door wat de dag brengt, weer een nieuw stukje Frankrijk om te ontdekken.

De rit ernaar toe  was prachtig, maar ook spannend. We reden over twee cols van ongeveer 545 en 414 meter hoog, met wegen die soms zó smal waren dat er eigenlijk maar net één camper of auto tegelijk doorheen kon. En die dieptes… af en toe moest ik toch echt even slikken. Zo diep, met van die kleine hekjes erlangs — soms nam het letterlijk even mijn adem weg. Maar wat was het mooi… werkelijk meer dan prachtig.

Bij aankomst op de camping werden we met een golfkarretje naar onze plek gebracht. Best bijzonder! We staan aan een behoorlijk drukke weg, wel even schakelen na alle rust van hiervoor. Maar… we hebben uitzicht op de Côte d’Azur, en als je aan de rand staat, zie je zelfs Saint-Tropez liggen. In de verte liggen indrukwekkende schepen — van die exemplaren waarvan je meteen denkt: die zien er wel héél aardig uit πŸ˜‰

Het is hier duidelijk wat mondainer. Je hoort meer geluid, zowel vanaf het strand als van de weg. De camping wordt zelfs door de weg gescheiden en je moet via een tunnel naar de andere kant. Even wennen na de stilte van de afgelopen dagen.

Natuurlijk hebben we meteen een terrasje gepakt. Met dit uitzicht kon een cocktail gewoon niet ontbreken 🍹. Heel mondain hier… en ja, de prijzen zijn dat ook!

Nu lekker voor de camper zo skottelbraai en vanavond heerlijk van het weer genieten 😊

Vrijdag 29 mei – dag 24

 

Vanmorgen werden we wakker door de drukke weg die de camping in tweeën verdeelt. Eerst maar een lekker kopje koffie om rustig wakker te worden. Daarna ging Bas op de fiets naar de bakker. Eigenlijk moest hij door een tunneltje, maar daar bleken trappen te zijn. Dus heeft hij dapper de drukke weg maar getrotseerd om verse broodjes te halen. Gelukkig zeker de moeite waard, want daarna genoten we van een heerlijk ontbijtje buiten, met prachtig uitzicht op de Middellandse Zee.

Daarna stapten we op de fiets richting Port Grimaud. Eigenlijk was het plan om naar Saint-Tropez te fietsen, maar gezien mijn beperkte fietstalent én het feit dat het tegen de 30 graden liep, besloten we het iets dichter bij huis te houden.

En daar hebben we absoluut geen spijt van gehad! Port Grimaud bleek een prachtig plaatje — een beetje alsof je in Venetië bent, maar dan misschien nog wel mooier. Het voelde gezellig en sfeervol, zonder overdreven toeristisch te zijn. We hebben heerlijk door de winkeltjes geslenterd, een terrasje gepakt, een ijsje gegeten en gewoon lekker rondgelopen.

Natuurlijk konden koelkastmagneetjes niet ontbreken, dus die hebben we ook weer gescoord. Kortom: wat een heerlijke plek!

Daarna zijn we teruggefietst naar de camping, waar we heerlijk buiten zitten en genieten van iets lekkers, met opnieuw een prachtig uitzicht op zee én Saint-Tropez.

Vanavond lekker skottelbraaien en morgen weer een nieuw plaatsje ontdekken. En wat zijn de dagen hier toch afwisselend en divers — elke dag brengt weer iets anders moois. β˜€οΈπŸš²πŸŒŠ

Zaterdag 30 mei – dag 25 β˜€οΈπŸš

Vandaag rijden we weer een stukje verder, op naar een nieuw plekje voor één nacht. Maar eerst nog even terug naar gisteren… nog lekker aan het strand geweest. Natuurlijk moest Bas weer even stoer doen op de rotsen — een beetje gevaarlijk, want ja, volgens hem krijg je daar mooiere foto’s van. Of dat echt zo is weet ik niet, maar één ding weet ik wel: Bas maakt echt prachtige foto’s πŸ“Έ.

Het water van de Middellandse Zee was trouwens nog best fris. Ik ben er wel even in geweest, maar eerlijk is eerlijk… een klein stukje was genoeg πŸ˜….

Vanmorgen zijn we eerst nog even richting Saint-Tropez gereden. Maar wat een drukte op de weg daarheen! Eenmaal aangekomen konden we nergens parkeren, dus zijn we maar weer omgedraaid πŸ˜„. Toch kunnen we nu mooi zeggen dat we er geweest zijn — al was het maar héél even πŸ˜‰.

Daarna reden we verder langs de kust van Port Grimaud naar Le Muy, waar we nu staan voor een nachtje. We verblijven op een RCN-camping ⛺️ — dus midden tussen de Nederlanders, mét een restaurantje waar ze friet en frikandellen verkopen. Dat kwam toevallig wel héél goed uit, want zaterdag is bij ons natuurlijk gewoon frietavond πŸ˜„.

Maar zonder gekheid: dit zijn niet echt onze campings. Ze zijn prachtig hoor, daar niet van, en voor één nacht helemaal perfect. Geen lawaai, sanitair dichtbij… je kunt tenslotte niet alles hebben.

De rit langs de Middellandse Zee was werkelijk een sprookje. Wat is het hier ongelooflijk mooi. Vooral Sainte-Maxime vonden we echt een prachtig plaatsje.

Nu zitten we lekker naast de camper, nog even een hapje eten en vanavond natuurlijk een frietje — lekker Frans πŸ˜‰πŸŸ

Morgen rijden we door naar Saint-Raphaël, waar we drie nachten blijven. Maar nu eerst… heerlijk relaxen 😎

Maak jouw eigen website met JouwWeb